Learning to Swim: Raziya’s Brave Ocean Journey
ৰাজিয়াই সাঁতুৰিবলৈ শিকিলে
ৰাজিয়া আৰু তাইৰ মাকে সাগৰৰ পৰা বহুত দূৰৰ এটা দ্বীপত বাস কৰে ।
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!মাকৰ ইচ্ছা ৰাজিয়াই সাঁতোৰ শিকক, কিন্তু
ৰাজিয়াই পানীলৈ বৰ ভয় কৰে ।
সাগৰখন ইমান গভীৰ আৰু ডাঙৰ !
“আজি ঢৌ কম । সেয়েহে মাকে ৰাজিয়াক লেগুনলৈ লৈ গ‘ল ।
“ ৰাজিয়া, নামা ! আজি লেগুনত পানী কম ।” মাকে ক‘লে ।
“আজি সাঁতুৰিবলৈ নগ‘লে হ‘ব নে মা ? মোৰ মন যোৱা নাই !”
“ভয় নকৰিবা, ৰাজিয়া । পানীত থকা জীৱবোৰে কেনেকৈ
সাঁতুৰিছে চোৱাচোন । তুমি হাত আৰু ভৰি
সিহঁতৰ দৰে মাৰিবলৈ চেষ্টা কৰা ।”
ৰাজিয়াই বহুত কষ্ট কৰি পানীৰ মাজেৰে চালে ।
বিভিন্ন ধৰণৰ ৰঙীন জীৱবোৰ তাইৰ
চাৰিওফালে ঘূৰি ফুৰিছে !
থু: ! পানীবোৰ বৰ লুনীয়া ।
ৰাজিয়াই এটা দীঘল উশাহ লৈ তাইৰ মূৰটো পানীত ডুবাই দিলে।
মাকে কোৱাৰ দৰে তাই পানীত থকা জীৱ-জন্তুবোৰে কেনেকৈ সাঁতোৰে সেই কথা নিৰীক্ষণ কৰিবলৈ ধৰিলে ।
এটা কাছ পোৱালি তাইৰ কাষতে সাঁতুৰি আছিল । তায়ো তাৰ নিচিনাকৈ ভৰি মাৰি
পানী ঠেলি সাঁতুৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে । ঘটনাক্রমে তাইৰ মুখত অলপ পানী
সোমাই গ‘ল ।
“মা, পানীবোৰে মুখত ধৰিছে !”
“লাহে লাহে সহ্য হৈ যাব।” মাকে ক‘লে ।
পিছদিনা এটা পোৱালি অক্টোপাছে পানীৰ ফোৱাৰা উলিয়াই কাষেৰে পাৰ হৈ গ‘ল। সি পানীবোৰ ভিতৰলৈ সুহি লৈ তাৰ আঠটা হাতোৰা আগলৈ ঠেলি দিয়ে ।
তাই অলপ পানী খালে । উস্!
কিন্তু তাই আকৌ চেষ্টা কৰিলে ।
“মই কেনেকৈ ভৰি মাৰিছোঁ চোৱা মা !‘‘
ৰাজিয়াই ক‘লে ।

“ঠিক আছে, চেষ্টা কৰি থাকা ।”
পিছদিনা এটা শঙ্কৰ মাছে তাইৰ তিনি কোণীয়া পাখিৰে আহি কাষেৰে ভূমুকি মাৰিলে ।
ৰাজিয়াই সেই দৰে সাঁতুৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে । তাই আজিও অলপ পানী খালে আৰু অলপ ডুবি গ‘ল – বব – বব – বব – বব ।
“মা, বৰ কষ্ট ! ৰাজিয়াই ক‘লে ।
“ৰাজিয়া, চেষ্টা কৰি থাকা ।”
ৰাজিয়াই বাৰে বাৰে চেষ্টা কৰিলে ।
পিছদিনা কিছুমান ওপঙা জীৱ তাইৰ কাষেৰে ওপঙি গ‘ল । সিহঁত ঢৌৰ লগত আগুৱাই যায় । সিহঁতৰ পাখি নাই ।
ৰাজিয়াই তাইৰ হাত ভৰি পোনাই ল‘লে । তাই উপঙি ফুৰা জীৱবোৰৰ দৰে ওপঙিবলৈ ধৰিলে ।
“মা, চোৱা, ময়ো
ওপঙিছোঁ !”
“বৰ ভাল কথা ৰাজিয়া !”
পিছদিনা এটা বামী মাছ ইকাষৰ পৰা সিকাষলৈ সাঁতুৰি তাইৰ কাষেৰে পাৰ হৈ গ‘ল ।
ৰাজিয়ায়ো তাৰ দৰে সাঁতুৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে ।
“ৰাজিয়া, তুমি সাঁতুৰিব পাৰিছা !” মাকে ক‘লে ।
পিছদিনা এটা উৰণীয়া মাছে পানীৰ পৰা ওপৰলৈ জঁপিয়ালে ।
ৰাজিয়াই সেই উৰণীয়া মাছটোৰ দৰে জঁপিয়াই সাঁতুৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে । তাই নোৱাৰিলে আৰু তললৈ পৰি গ‘ল ।
মোৰ হাত আৰু ভৰিত দুখ পাইছোঁ মা । ৰাজিয়াই ক‘লে ।
সাঁতুৰি থাকোতে তুমি উশাহ ল‘বলৈ শিকিলেই তোমাৰ হাত ভৰি লাহে লাহে লৰচৰ কৰিবলৈ ল‘ব । তেতিয়া কম দুখ পাবা ।‘‘
পিছদিনা এটা শিহু আহি তাইৰ কাষেৰে ভূমুকি মাৰিলে । সি পানীৰ ওপৰলৈ আহি দীঘলকৈ উশাহ ল‘লে আৰু তললৈ সোমাই গ‘ল ।
ৰাজিয়াই শিহুটোৰ দৰে সাঁতুৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে । তাই মূৰটো পানীৰ ওপৰলৈ উঠাই উশাহ লৈ আকৌ ভিতৰলৈ সোমাই গ‘ল ।
দিন পাৰ হোৱাৰ লগে লগে ৰাজিয়াই বেলেগ বেলেগ জীৱই সাঁতোৰাৰ ধৰণ লক্ষ্য কৰি বহুতো বেলেগ বেলেগ পদ্ধতি শিকিলে ।
ৰাজিয়াই ভৰি মাৰে,ওপঙে,তললৈ ডুবকি লগাই । তাই আগতকৈ বেচি সময় উশাহ বন্ধ কৰি ৰাখিব পৰা হ‘ল ।
আগতকৈ খৰকৈ সাঁতুৰিব পৰা হ‘ল ।
মাকে ক‘লে, “ৰাজিয়া উঠা, ঘৰলৈ যোৱাৰ সময় হৈছে !”
“মই আৰু অলপন সময় সাঁতুৰিম মা ? মোক আৰু অলপ সাঁতুৰিবলৈ দিয়াচোন । “
তুমি কেতিয়াবা সাঁতুৰিবলৈ চেষ্টাা কৰিছানে ?
বিভিন্ন জীৱৰ পানীত অহা-যোৱা কৰাৰ ধৰণো বেলেগ বেলেগ ।
টুনা আৰু শিহুৱে পানীৰ মাজেৰে বহুত বেচি বেগেৰে সোমাই যায় ।
সৰু সৰু ওপঙি ফুৰা পোকবোৰক পানীয়ে য‘লৈ লৈ যায় তালৈকে যায় ।
স্কুইড আৰু অক্টোপাছে বৰ বেগেৰে পানী ভিতৰলৈ নি বৰ খৰকৈ উলিয়াই দিয়ে ।
কেঁকোৰা আৰু লবষ্টাৰে সাগৰৰ
তলত খোজকাঢ়ি অহা যোৱা কৰে ।
শঙ্কৰ মাছে সিহঁতৰ পাখি মাৰি পানীত অহা-যোৱা কৰে।
উৰণীয়া মাছে আক্রমণ কাৰীৰ পৰা হাত সাৰিবৰ কাৰণে পানীৰ পৰা ওপৰলৈ জঁপিয়াই ।
ইয়াৰ পিছত পানীত নামিলে তুমি সাঁতোৰাৰ এই নিয়মবোৰ চেষ্টা কৰিবা !





