Good Night Tinku:The Magical Night Friends
শুভৰাত্রি টিঙ্কু
সেইদিনা ৰাতি বৰ সুন্দৰ জোনাক আছিল । মঙ্গুৰ পশু-শালাত থকা সকলোবোৰ জন্তু শুই আছিল ।
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!কিন্তু টিঙ্কুৰ টোপনি অহা নাছিল ।
টিঙ্কুৱে ফুচফুচাই ক‘লে,“মা, মোৰ টোপনি নাই অহা ।‘‘ কিন্তু মাকে তাৰ কথা নুশুনিলে । তাই সোনকালেই টোপনি গ‘ল ।
সি এবাৰ সোঁফালে, এবাৰ বাওঁফালে বাগৰ সলাই থাকিল । শোওঁতে সি তাৰ পেটটো তললৈ পেলাই শুইছিল আৰু পিঠি ঘূৰাই ওপৰলৈ মুখ কৰি ঘূৰি আছিল । কিন্তু টোপনি অহা নাছিল ।
সেয়েহে ৰাতি সি কিনো দেখে তাকে চাবলৈ বাহিৰলৈ ওলাই গ‘ল । ওপৰৰ আকাশত তাৰ ফালে চাই হাঁহি থকা বগা ঘূৰণীয়া জোনবাইটো দেখিলে । দেখি তাৰ বৰ ভাল লাগিল ।
টিঙ্কুৱে ভাবিলে, ৰাতিটো বৰ ধুনীয়া ।
বহুত দূৰত গছৰ ওপৰত কিছুমান সৰু সৰু পোহৰ দেখিবলৈ পালে । তাৰে এটা পোহৰৰ বিন্দু তললৈ নামি আহিল ! “ এটা জোনাকী পৰুৱা !‘‘ পোহৰটোৱে ক‘লে, মই আন্ধাৰত জিলিকি উঠো !”
“তুমি মোৰ বন্ধু হ‘বা নে ?” টিঙ্কুৱে সুধিলে ।
“নিশ্চয় মই তোমাৰ বন্ধু হ‘ম !‘‘ জোনাকী পৰুৱাই ক‘লে ।
কিবা এটা উৰি আহি গছৰ ডালত মূৰটো তললৈ কৰি ওলমি থাকিল ।
“তোমাৰ নামটো নো কি চৰাই ?‘‘ টিঙ্কুৱে সুধিলে ।
“মই চৰাই নহয়, বাদুলীহে। মই ৰাতি দেখো ! ‘‘ বাদুলীটোৱে ক‘লে ।
‘‘ তুমি মোৰ লগত বন্ধুত্ব কৰিবা নে ?‘‘ টিঙ্কুৱে সুধিলে ।
” কৰিম !” বাদুলীয়ে ক‘লে ।
জোপোহাটোত কেইটামান গছৰ পাত লৰচৰ কৰিলে । তাত কোনোবা লুকাই আছে, “তুমিনো কোন !” টিঙ্কুৱে সুধিলে ।
“মই এটা শিয়াল,” শিয়ালে ক‘লে । ” ৰাতি মই ঘূৰি ফুৰো । “
“তুমি মোৰ বন্ধু হ‘বা নে ?” টিঙ্কুৱে সুধিলে ।
“নিশ্চয়, মই তোমাৰ বন্ধু হ‘ম !” শিয়ালে ক‘লে ।
জিলিকি থকা অকণ অকণ দুটা চকুৱে গছৰ ওপৰৰ পৰা তালৈ চাই আছিল । টিঙ্কুৱে সুধিলে, “তুমি কোন ?”
“মই ফেঁচা,” ফেঁচাটোৱে ক‘লে ।” ৰাতি মই খােৱা বস্তু চিকাৰ কৰো ।”
“তুমি মোৰ লগত বন্ধুত্ব কৰিবা নে ?”
“নিশ্চয় কৰিম !” ফেঁচাটোৱে উত্তৰ দিলে ।
“চিয়িঁ…. ! চিয়িঁ …. !”
“তাত কোন আছে ?” টিঙ্কুৱে সুধিলে ।
“মই এটা ফৰিং, আন্ধাৰ হ‘লে মই চিয়িঁ… চিয়িঁ… কৰি থাকো ।”
“তুমি মোৰ বন্ধু হ‘বা নে ?”
“নিশ্চয় হ‘ম !” ফৰিংটোৱে ক‘লে ।
টিঙ্কু আৰু তাৰ বন্ধুবোৰে জঁপিয়াই, দৌৰি-ঢাপৰি, লুটিবাগৰ খাই খেলি খেলি অৱশেষত হামিয়াবলৈ ধৰিলে । “মোৰ টোপনি আহিছে, মই এতিয়া ঘৰলৈ যাব লাগিব,” টিঙ্কুৱে ক‘লে । এতিয়া তাৰ বহুতো বন্ধু গোট খালে । তাৰ এই বহুতো বন্ধু গোট খোৱা কথাটোৰ কাৰণে সি আজি বহুত সুখী ।
মাকৰ গাত সাবটি ধৰি সি ক‘লে, “মা, ৰাতিটো নিৰ্জন নহয় । ৰাতিও বিভিন্ন ধৰণৰ ধুনীয়া জীৱ -জন্তুৰে পৰিপূৰ্ণ পৃথিৱীখন বৰ সুন্দৰ।”
“নিশাচৰ জন্তুবোৰে ৰাতি খায়, খেলে আৰু কাম কৰে। সিহঁতে দিনত শোৱে । তুমি এতিয়া শোৱা উচিত । বন্ধুবোৰৰ লগত দিনত খেলিবলৈ টোপনিয়ে তোমাক শক্তি যোগাব ।”
“কণমানি, শুভৰাত্রি !” তাই তাক ভালদৰে সাবটি ধৰি ক‘লে ।
উজ্জ্বল ঘূৰণীয়া জোনবাইটোৱে তাইৰ কোমল
পোহৰ বিলাই গোটেই ৰাতিটো জিলিকি থাকিল ।
আৰু টিঙ্কুৱে গোটেই ৰাতিটো শুই থাকিল !
