The Magic Letters of Friendship
যাদুৰ আখৰ
ইজাজ হাৰিয়ানাত থাকে আৰু বিক্রম থাকে হায়দৰাবাদত । ইমান দূৰত থকাৰ পিছতো দুয়ো বৰ ভাল বন্ধু ।
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!অলপ দিনৰ আগলৈকে ইজাজ আৰু বিক্রম প্রতিৱেশী আছিল ।
সিহঁত দুয়ো ক্রিকেট খেলিবলৈ, সাথৰ ভাঙিবলৈ আৰু বিৰিয়ানী খাবলৈ ভাল পাইছিল ।
জন্মদিন আৰু বিভিন্ন উৎসৱ আদি সিহঁত দুয়ো একেলগে পালন কৰিছিল ।
ইজাজে তাৰ প্রিয় বন্ধু অন্য ঠাইলৈ গুচি যোৱাৰ কাৰণে বৰ দুখ পাইছিল, কিন্তু বিক্রমৰ পৰা চিঠি আহিলে তাৰ মনটো আনন্দৰে
ভৰি পৰে ।
বিক্রমে পঠিওৱা সাথৰৰ উত্তৰ উলিয়াবলৈ সি ভাল পাই ।
ঈদৰ দিনা বিক্রমৰ পৰা এটা লেফাফা আহিল । লেফাফাটো খুলি বিক্রমে এটা কাৰ্ড উলিয়ালে ।
“ঈদ মোবাৰক, ইজাজ! তোমাৰ কাৰণে এটা চমক আছে । চিঠিখন পঢ়া ।‘‘
ইজাজে চিঠিখন খুলিলে । বিক্রমে কি পঠাইছে দেখি ইজাজ আচৰিত হ‘ল । যোৱাবাৰ বিক্রমে কিছুমান সাঁথৰ পঠাইছিল ।
কিন্তু ৰ‘বা । এইবাৰ কাগজখন খালি । সি পাহৰিলে নেকি ?
সি কাগজখন ভাজ দি চাব লাগিব নেকি ?
ইজাজে কাগজখন ভাঁজ কৰি চালে যদিও ইয়াৰ পৰা কোনো উত্তৰ নোলাল ।
ইজাজে কাগজখন পোহৰৰ সন্মুখত দি চালে ।
কাগজখন ঘূৰণীয়া কৰি ফুটাটোৰে চালে ।
সি তাৰ আঙুলি কেইটা কাগজৰ ওপৰত ফুৰাই দিলে, কিন্তু একো নহ‘ল ।
ইজাজে কাৰ্ডটো আকৌ এবাৰ চালে ।
তেতিয়া সি কাগজত থকা কমলা আৰু হালধীয়া ৰঙৰ পোহৰ দেখিবলৈ পালে ।
এই ৰং বিক্রমে কৰিছে নেকি ?
কিন্তু, বিক্রমে ৰং কৰিবলৈ ভাল নাপায় !
ইজাজ দৌৰি ৰান্ধনি ঘৰলৈ গ‘ল । “আম্মী, মোক গৰম কিবা এটা দিয়াচোন !‘‘
আম্মীয়ে তেওঁৰ হাতটো গামোচাত মচি মচি ক‘লে,“বিৰিয়ানী হোৱা নাই ইজাজ, তুমি অলপ সময় ৰ‘ব লাগিব ।
“মই বিৰিয়ানী নাখাওঁ !‘‘ ইজাজে ক‘লে, সি চিঠিখন গৰম কৰিবলৈ বিচাৰিছে ।
স্ট‘ভৰ পৰা মমবাটি জ্বলাবলৈ আম্মীয়ে তাক সহায় কৰি দিলে । ইজাজে কাগজখন মোমবাটিৰ সন্মুখত ডাঙি ধৰিলে ।
“তুমি কাগজখনৰ ওচৰত মোমবাটিডাল ধৰিলে কাগজখন পুৰি যাব‘‘, আম্মীয়ে তাক ক‘লে ।
সি কাগজখন মোমবাটিৰ পৰা অলপ দূৰত ধৰি অশান্তভাৱে তাৰ ভৰি কেইটা লৰাবলৈ ধৰিলে । কি হ‘ব ?
অকণমান সময়ৰ পিছতে কাগজখনত মূগা ৰঙৰ লাইন কেইটামান যাদুৰ বলত যেন দেখা দিলে ।
“বাহ ! আম্মী, শব্দ কেইটা চোৱাচোন !‘‘ ইজাজে চিঞৰিলে ।
আম্মীয়ে ইজাজৰ লগত শব্দ কেইটা পঢ়িলে ।
“আমি মাৰ্বল ক‘ত খেলোঁ ।‘‘
শব্দ কেইটা পঢ়ি আম্মী দোমোজাত পৰিল, কিন্তু ইজাজ জাঁপ মাৰি উঠিল ।
“ক‘লৈ যাব লাগিব মই জানো ।‘‘ ইজাজে চিঞৰি উঠিল । সি ছিৰিৰ তলত থকা পাৰ্কিং ৰ ঠাইখিনি পাৰ হৈ দৌৰি গৈ বেঞ্চ এখনৰ ওচৰত বহিলগৈ ।
কিন্তু তাত একো নাছিল । তাত অন্য কিবা এটা ইঙ্গিত আছে বুলি ইজাজ নিশ্চিত হ‘ল ।
সি চাৰিওফালে চাই ফোপাবলৈ ধৰিলে ।
“বিক্রম!, তুমি ইয়াত কি কৰিছা ?‘‘
ইজাজে তাৰ চকুক বিশ্বাস কৰিব নোৱাৰিলে । এইটো সঁচাকৈয়ে এটা সুন্দ ৰ চমক!
“তুমি ভাবিব পৰা নাছিলানে ?‘‘ বিক্রমে হাঁহি মাৰিলে ।
“মই আহিলোঁ, কাৰণ তোমাৰ আম্মীৰ বিৰীয়ানীলৈ মোৰ বৰ মনত পৰিছিল ।‘‘ ইজাজে হাঁহি মাৰি তাক সাবটি ধৰিলে ।
সেই সময়তে আম্মীয়ে ইজাজক মাতিলে, “বিৰিয়ানী হ‘ল, খাবা আঁহা !‘‘
গোপন আখৰ তৈয়াৰ কৰিবৰ কাৰণে তলত দিয়া বস্তু কেইটা তোমাক প্রয়োজন হ‘ব ।
নেমু
চৰিয়া
খালি কাগজ
ৰং দিয়া ব্রাছ এডাল
পানী
পদ্ধতি
১। এটা বাটিত নেমু এটাৰ আধা ভাগ চেপি ৰস উলিয়াই ল‘ব লাগে ।
২। এতিয়া নেমুৰ ৰসত কেইটোপালমান পানী দি ভালদৰে লৰাই লোৱা ।
৩। ৰঙ কৰা ব্রাছডাল এই নেমু পানীখিনিত ডুবাই কথাখিনি খালি কাগজখনত লিখা ।
৪। এতিয়া শুকাবলৈ দিয়া ।
৫। শেষত গোপন কথাখিনি তোমাৰ বন্ধু্লৈ পঠিয়াই দিয়া । কাগজখন এডাল মোমবাটি বা কিবা গৰম বস্তুৰ সন্মুখত ডাঙি ধৰিলেই কথাখিনি স্পষ্ট হৈ ওলাই পৰিব ।
এইদৰে কৰি আনন্দ উপভোগ কৰা ।
